Επιτυχία Υποψηφίου

Η κάθε ποικιλία μήλου χαρακτηρίζεται διατροφικά από το αν η σάρκα του μήλου έχει υψηλό ή χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως π.χ. τα πράσινα ξυνόμηλα που συστήνονται στα άτομα με προδιάθεση στο σάκχαρο.Τα μήλα περιέχουν στο κέντρο τους μαύρους σπόρους, οι οποίοι συνήθως δεν είναι βρώσιμοι και αποφεύγονται εξαιτίας της πικρής γεύσης τους. Μπορεί όμως κατά τύχη να καταπιεί ή να μασήσει κανείς μαζί με τη σάρκα και τους σπόρους του μήλου.

Παραδοσιακά, σε πολλούς λαούς είναι εδραιωμένη παραδοσιακά η άποψη ότι οι σπόροι των μήλων είναι δηλητηριώδεις. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι οι σπόροι των μήλων είναι ακίνδυνοι και ότι μπορεί κανείς να τους τρώγει μασώντας τους ή να τους καταπίνει αποξηραμένους.

Επιστημονικές γνώσεις που αφορούν την κατανάλωση των σπόρων των μήλων

Οι μηλόσποροι περιέχουν τη χημική ένωση αμυγδαλίνη. Η αμυγδαλίνη αποτελεί το κύριο συστατικό των σπόρων των φυτών της οικογενείας των Αμυγδαλοειδών, της τάξης των Ροδωδών, όπως τα βερίκοκα, ροδάκινα, νεκταρίνια, μήλα, δαμάσκηνα, κεράσια και τα αμύγδαλα (ιδιαιτέρως τα πικραμύγδαλα).

Η αμυγδαλίνη είναι μια κυανογόνος γλυκοσίδη, που χρησιμοποιείται στην εναλλακτική ιατρική για την πρόληψη του καρκίνου, ανακούφιση από τον πυρετό, την καταστολή του βήχα και το σβήσιμο της δίψας [1].

Η αμυγδαλίνη των σπόρων των μήλων συμμετέχει στην άμυνα χημικής προστασίας του δένδρου της μηλιάς. Όσο οι σπόροι παραμένουν άθιχτοι είναι ακίνδυνοι, όταν όμως θραυτούν, η μασηθούν ή πέφτουν  η αμυγδαλίνη διασπάται προς κυανίδιο του υδρογόνου, το οποίο μπορεί να δράσει σαν δηλητήριο για τα ζώα και τους ανθρώπους. Η περιεκτικότητα σε αμυγδαλίνη των επεξεργασμένων χυμών μήλου είναι απίθανο να προκαλεσει προβλήματα υγείας στους καταναλωτές [2].

Από τις έρευνες που έχουν γίνει μέχρι τώρα δεν έχουν βρεθεί πειστικές αποδείξεις ότι η αμυγδαλίνη  προκαλεί μια γρήγορα διακριτή υποχώρηση του καρκίνου σε καρκινοπαθείς. Επίσης δεν υπάρχουν αποδείξεις  ότι η καθαρή αμυγδαλίνη , που χορηγείται σε θεραπευτική δόση  προκαλεί τοξικότητα.

Δεν έχουν ακόμη επαρκώς ερευνηθεί οι απόψεις που αφορούν τη πραγματική θεραπευτική αξία της χορηγούμενης  αμυγδαλίνης [3].

Τα άλατα του κυανιδίου έχουν χρησιμοποιηθεί ως δηλητήρια για εγκληματικούς σκοπούς, όταν χορηγούνται σε μεγάλη δόση. Το κυανίδιο ανακόπτει την οξυγόνωση των κυττάρων και μπορεί να προκαλέσει το θάνατο μέσα σε λίγα λεπτά, αν ληφθεί μια μεγάλη δόση του.

Η ανοχή του οργανισμού προς το κυανίδιο

Η κατανάλωση  0.2–1.6 mg κυανιδίου για κάθε 0.5–3.5 mg/kg βάρους σώματος  μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή δηλητηρίαση, που εκδηλώνεται με κώμα, παράλυση καρδιακή και πνευμονική ανεπάρκεια ή ακόμη και θάνατο [4].

Για ένα άτομο σωματικού βάρους 81 kg η ποσότητα κυανιδίου, που του μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση είναι τα   41–286 mg. Η λήψη μικρότερης ποσότητας κυανιδίου μπορεί να προκαλέσει ηπιότερα συμπτώματα, όπως ο πονοκέφαλος, ναυτία, έμετος, στομαχικές κράμπες, ίλιγγος, εξασθένιση δυνάμεων και διανοητική σύγχυση.

Η ακριβής δοσολογία κυανιδίου που μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα εξαρτάται από το σωματικό βάρος του λήπτη. Συνεπώς τα παιδιά παθαίνουν ευκολότερα δηλητηρίαση από κυανίδιο.

Το κυανίδιο των σπόρων ενός μήλου είναι ικανό να προκαλέσει δηλητηρίαση;

Ένα γραμμάριο σπόρων μήλου περιέχει περίπου 1-4 γραμμάρια αμυγδαλίνης και η ποσότητα αυτή εξαρτάται από την ποικιλία του μήλου [5, 6].

Παρά ταύτα, οι ποσότητα του κυανιδίου που περιέχουν οι σπόροι των μήλων είναι πολύ μικρότερη. Έτσι, ένα γραμμάριο τριμμένων ή μασημένων μηλόσπορων απελευθερώνει μέχρι 0.06–0.24 mg  κυανιδίου  [7].

Μόνον αν φάει κανείς δύο κύπελλα αλεσμένων μηλόσπορων μπορεί να πάρει θανατηφόρα δόση ή τουλάχιστον να χάσει την υγεία του.

Η ακριβής θιανατ6ηφόρα δόση των μηλόσπορων εξαρτάται από το σωματικό βάρος του λήπτη, την εξατομικευμένη ανοχή προς το κυανίδιο, του λήπτη και τον τύπο του μήλου. Ας θυμόμαστε ότι και πολύ μικρότερες ποσότητες κυανιδίου, θα μπορούσαν να προκαλέσουν δηλητηρίαση

Στον ακόλουθο πίνακα αναγράφονται οι ποσότητες των μηλόσπορων που θα μπορούσε η βρώση τους να προκαλέσει το μοιραίο, σχετικά με το σωματικό βάρος του λήπτη.

Παραδείγματος χάριν 243-6,804 μηλόσποροι να σκοτώσουν ένα άτομο σωματικού βάρους 82 κιλών. Ένα ολόκληρο συνηθισμένο μήλο μπορεί να περιέχει από 0–20 μηλόσπορους.

Επιπλέον, το να καταπιεί κανείς άθραυστους ή αμάσητους τους μηλόσπορους είναι απίθανο να εκδηλώσει συμπτώματα, διότι το περίβλημα των σπόρων τους προστατεύει από τη δράση των πεπτικών ενζύμων, οι οποίοι αποβάλλονται άπεπτοι από το έντερο..

Παρά τούτο δεν χρειάζεται να δίδει κανείς μήλο με τους σπόρους του σε μικρά παιδιά ή οικόσιτα ζώα.

Συμπέρασμα

Οι φλούδες και η σάρκα των μήλων είναι πολύτιμα για τη διατήρηση της υγείας. Οι μασημένοι και θραυσμένοι μηλόσποροι απελευθερώνουν μικρές ποσότητες κυανιδίου, το οποίο διαθέτει υψηλή τοξικότητα.

Παρά τούτο, για να προκληθούν συμπτώματα δηλητηρίασης θα πρέπει να; να καταναλώσει κανείς 150 μασημένους (θραυσμένους) μηλόσπορους. Γιαυτό δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας όταν κατά τύχη τρώγει κανείς λίγους μηλόσπορους.