Τα άτομα με αυτοπεποίθηση δεν περιμένουν τη σωστή στιγμή, τη δημιουργούν©
Δρ Δημήτριος Ν. Γκέλης (MD, ORL, DDS, PhD)
Η αυτοπεποίθηση είναι η θετική πεποίθηση του ατόμου στις ικανότητές του να ανταποκριθεί σε προκλήσεις και να επιτύχει στόχους. Συνδέεται με την έννοια της αυτοαποτελεσματικότητας, δηλαδή την πίστη ότι μπορεί να οργανώσει και να εκτελέσει τις απαραίτητες ενέργειες για την επίτευξη επιθυμητών αποτελεσμάτων[1].
Η αυτοπεποίθηση είναι βασικό στοιχείο της εσωτερικής ισορροπίας του ανθρώπου, αφού συμβάλλει στην ικανότητά του να δρα με πρωτοβουλία και να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της ζωής. Τα άτομα με υψηλή αυτοπεποίθηση δεν αναμένουν παθητικά την εμφάνιση ευνοϊκών συνθηκών. Αντιθέτως, δημιουργούν οι ίδιοι τις ευκαιρίες τους μέσω δράσης και αποφασιστικότητας.
Σύμφωνα με τον Bandura, η αυτοαποτελεσματικότητα —κοντινή έννοια με την αυτοπεποίθηση— σχετίζεται με την πεποίθηση ότι κάποιος μπορεί να φέρει εις πέρας συγκεκριμένες ενέργειες, ανεξάρτητα από τα εμπόδια[1]. Τα άτομα με υψηλή αυτοπεποίθηση τείνουν να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, να επιμένουν σε δυσκολίες και να αξιοποιούν στρατηγικές που τους οδηγούν στην επιτυχία[2].
Αντίθετα, η αναμονή της “σωστής στιγμής” συχνά αποτελεί μηχανισμό αναβολής, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε απραξία και ακινητοποίηση. Η ψυχολογία της αναβλητικότητας δείχνει ότι όσοι δρουν μόνο όταν οι συνθήκες είναι ιδανικές, περιορίζουν τις πιθανότητες προόδου και εξέλιξης[3]. Αντίθετα, η ενεργητική στάση απέναντι στη ζωή ευνοεί την προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη και συνδέεται άμεσα με την ανάπτυξη δεξιοτήτων, την ανθεκτικότητα και την επαγγελματική επιτυχία, καθώς τα άτομα που αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αξιοποιήσουν ευκαιρίες και να εξελιχθούν[4].
Παραδείγματα από την επιχειρηματικότητα επιβεβαιώνουν αυτή την αρχή. Έρευνες δείχνουν ότι οι επιτυχημένοι επιχειρηματίες δεν περίμεναν να «ωριμάσουν» οι συνθήκες· αντιθέτως, αξιοποίησαν τις υπάρχουσες δυνατότητες για να καινοτομήσουν, ακόμη και σε περιόδους αβεβαιότητας[5]. Η αυτοπεποίθηση λειτούργησε ως καταλύτης, δίνοντάς τους το θάρρος να δημιουργήσουν τη δική τους “σωστή στιγμή”.
Οι μαθητές με αυτοπεποίθηση δεν περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να πετύχουν· τη δημιουργούν με τη μελέτη, τη συνέπεια και την πίστη στον εαυτό τους. Η αυτοπεποίθηση δίνει στους μαθητές τη δύναμη να μη στηρίζονται στην τύχη, αλλά να χτίζουν οι ίδιοι τον δρόμο προς την επιτυχία.
Όσοι μαθητές πιστεύουν στον εαυτό τους δεν περιμένουν την ευκαιρία. Την καλλιεργούν καθημερινά με τη μελέτη και την επιμονή τους.
Η επιτυχία στις εξετάσεις δεν έρχεται από την αναμονή της κατάλληλης στιγμής, αλλά από την αποφασιστικότητα να τη δημιουργήσεις εσύ ο ίδιος.
Γι΄αυτό: Μην περιμένεις την ευκαιρία – φτιάξε την! Η αυτοπεποίθηση οδηγεί στην επιτυχία.»
Η επιτυχία δεν περιμένει. Την δημιουργείς με θάρρος, μελέτη και πίστη στον εαυτό σου.
Όσοι έχουν αυτοπεποίθηση δεν σταματούν για την κατάλληλη στιγμή. Τη φτιάχνουν και προχωρούν!
Συνοψίζοντας: Η αυτοπεποίθηση δεν είναι απλώς μια εσωτερική ψυχική κατάσταση. Είναι η φωτιά που ανάβει μέσα μας και μας ωθεί να δράσουμε. Όσοι την καλλιεργούν δεν περιμένουν την ευκαιρία να χτυπήσει την πόρτα τους. Την πλάθουν με τα ίδια τους τα χέρια, με κάθε επιλογή, με κάθε τόλμημα, με κάθε βήμα που τους οδηγεί στην υλοποίηση των ονείρων τους.
Βιβλιογραφική Τεκμηρίωση
- Bandura A. Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman; 1997.
- Schunk DH, DiBenedetto MK. Motivation and social-emotional learning: Theory, research, and practice. Contemp Educ Psychol. 2020;60:101830.
- Steel P. The nature of procrastination: A meta-analytic and theoretical review of quintessential self-regulatory failure. Psychol Bull. 2007;133(1):65–94.
- Snyder CR, Lopez SJ, Pedrotti JT. Positive psychology: The scientific and practical explorations of human strengths. 3rd ed. Thousand Oaks: Sage Publications; 2015.
- Shane S, Venkataraman S. The promise of entrepreneurship as a field of research. Acad Manage Rev. 2000;25(1):217–26.

Την ευθύνη της διάγνωσης, θεραπείας και πρόληψης των ασθενειών τις έχει μόνον ο θεράπων ιατρός του κάθε ασθενούς, αφού πρώτα κάνει προσεκτικά ακριβή διάγνωση.
Γιαυτό συνιστάται η αποφυγή της αυθαίρετης εφαρμογής ιατρικών πληροφοριών από μη ιατρούς. Τα συμπληρώματα διατροφής δεν είναι φάρμακα, αλλά μπορεί να χορηγούνται συμπληρωματικά, χωρίς να παραιτούνται οι ασθενείς από τις αποδεκτές υπό της ιατρικής επιστήμης θεραπείες ή θεραπευτικές τεχνικές και μεθόδους, που γίνονται, όταν χρειάζονται, υπό ιατρική καθοδήγηση, παρακολούθηση και ευθύνη. Οι παρατιθέμενες διαφημίσεις εξυπηρετούν της δαπάνες συντήρησης της παρούσας ιστοσελίδας Το παρόν άρθρο προστατεύεται από το Νόμο 2121/1993 και 4481/2017 για την πνευματική ιδιοκτησία. Η ολική ή μερική αντιγραφή του παρόντος επιστημονικού άρθρου χωρίς τη γραπτή έγκριση του Δρ Δημητρίου Ν. Γκέλη θεωρείται κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας και διώκεται βάσει της νομοθεσίας.
Δρ.Δημήτριος Ν. Γκέλης